Bóg radości i humoru Rybak z Galilei – czyli o literaturze pobożnościowej… Izba przyjęć drugiego narodzenia Dyspensa, czyli co? Bóg ponad światem Miłość i nienawiść Doświadczenie Boga w świecie. Bóg jako światłość u św. Jana Ewangelisty Mój Jezus (cz.2) Gadająca głowa Jezusa Mój Jezus (cz.1) Boża Opatrzność czyli bycie strzeżonym Bóg Jeremiasza Grzegorz z Nyssy, Na psalm szósty o ósmym dniu Modlitwa w oczekiwaniu Ludzka Głowa Kościoła – Kościół z ludzką twarzą Legenda o św. Janie Apostole Zakochany w Jezusie Chrystusie Bóg tęsknoty Boga masz w sobie Notatki na 1050-lecie Bóg ludzi pytających Bóg ludzi szukających Ten drugi według Carrere’a Bóg Dantego i Beatrycze Kościół w czapce widce logike latreia – wprowadzenie Bóg permanatnej łaski i odnowy Opatrzność, ufność, kotwica i fale Sławny list Grzegorza z Nyssy o pielgrzymkach do Jerozolimy Wyjątek potwierdzający regułę perspektywy Bóg troski Bóg grożący Emmanuel Carrère jako badacz początków chrześcijaństwa Złota zasada wiary według Jakuba Lubelczyka Plotyn a Budda Jak Bóg stworzył medycynę Bóg Mahatmy Gandhiego Historia dwóch Adamów Joga — droga zjednoczenia? Człowieku, uszczęśliw się sam! Dał żebro, chociaż miał złe przeczucie Brat Boga i ludzi wypalonych płomieniem Krótko o „Psałterzu Dawidowym” Chrystus ukościelniony, Kościół uchrystusowiony Andrzej Frycz Modrzewski–święty czy heretyk? Włóż na Pana swój ciężar Cantalamessa i Odnowa Tego już nie ma Bóg czułości O liturgii i niebie Czyny czy traktaty? Pan jest moim pasterzem Ludzie są dobrzy? Dobry pasterz Bóg ludzi niereligijnych Kim jest ta Kościół? Tydzień Biblijny Papież i teologia Grzegorz z Nyssy o chrzcie Bóg historii Tydzień Biblijny Recepta Piotra Sikory na religijne rozczarowanie Bóg dobry i cierpliwy Paradoksy altruizmu Lektury religijne w Tygodniku Powszechnym Składać Bogu ofiarę z samego siebie Dwóch Franciszków i Bóg uśmiechu Upór ludzki, nieludzki opór Bóg melancholii Boże zabierz ode mnie Metoda „kija i marchewki” w przekazie wiary ? Chrystus zmartwychwstał! Trzy dni i trzy noce między śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa Chrystus – drugi Adam Obraz Boga w negatywie Ciało i Krew Chrystusa Życzenia Chrystus w więzach śmierci leżał… Smutek to grzech Biblia i nauka. Siedem refleksji inspirowanych myślą ks. Michała Hellera Omylny czy nieomylny? Wywyższenie w uniżeniu, karzeł na olbrzymie Przykazanie kościelne: rozmawiaj! W duchu jedności Państwo idealne według św. Ambrożego Koalicja w opozycji, opozycja w koalicji Objawienie biblijne o stworzeniu Gwałt na teologii Odcienie wiary Ireneusz po polsku! Religię bierzemy Bóg zawsze dobry? Dwóch Benedyktów XVI, dwie pary hermeneutyk SWII Kto pierwszy ten lepszy Zrozumieć Objawienie Syntetyczna teoria ewolucji a Dariusz Kot Straszliwszy Mistrz – nieustraszona miłość Ortodoks i „heterycy”, czyli Bosko-ludzkie paradoksy Dziecko „Rodzica B” i „Rodzica C”

Krótka piłka

Ten drugi według Carrere’a

Emmanuel Carrère w swojej powieści Królestwo (recenzja Alicji Szerment) formułuje ciekawe przypuszczenie (s. 280-283) co do tego, kim był drugi uczeń, oprócz wymienionego z imienia Kleofasa, ze słynneg...

„Kleofas” - czyli co?

„Kleofas” - czyli katolicki blog teologiczny. „Kleofas” - bo to imię jednego z uczniów idących do Emaus (Łk 24, 13-35). Bo to rozmowa, taka jak Kleofasa i drugiego ucznia, będąca wynikiem spotkania z Bogiem i do tego spotkania prowadząca, to wzór uprawiania teologii, właśnie jako rozmowy o Bogu. I taki właśnie ma być „Kleofas”: miejsce racjonalnej i życzliwej rozmowy o spotkaniu z Bogiem prowadzonej przez teologów. Kleofas i jego towarzysz nie posiadali tytułów naukowych, nie byli też raczej znaczącymi postaciami wśród uczniów Jezusa. Nie znamy ich dalszych losów. Jednak w ich rozmowie było coś takiego, że jej opis stał się opowiadaniem uważanym przez wielu za najpiękniejsze opowiadanie wielkanocne. Dlatego „Kleofas” jest otwarty nie tylko na zawodowych teologów, lecz także na teologów niezawodowych. Wszystkich, dla których teologia, rozmowa o Bogu jest pasją.
Kto odkrył w Chrystusie miłość Boga, wlaną przez Ducha Świętego w nasze serca, pragnie lepiej poznać Tego, przez którego jest kochany i którego kocha. Poznanie i miłość nawzajem się wspierają. Jak twierdzili ojcowie Kościoła, każdy, kto kocha Boga, pragnie stać się, w pewnym sensie, teologiem – tym, kto rozmawia z Bogiem, kto myśli o Bogu i stara się myśleć podobnie jak Bóg.Benedykt XVI

Kup nam kawę

Jak to się dzieje, że mimo naszych obowiązków zawodowych i rodzinnych znajdujemy czas na tworzenie miejsca tak unikalnego jak "Kleofas"? Odpowiedź jest prosta: dzięki kawie. To ona jest naszym najlepszym przyjacielem w zmaganiach z sennością, niżami i brakiem twórczego natchnienia. Jeśli więc, Drogi Czytelniku, blog Ci się spodobał i chciałbyś, żeby miejsce to żyło, to możesz nam po prostu kupić kawę. Nie, nie musisz dokonywać żadnych wpłat na bliżej nieokreślone konta w Tajlandii czy Singapurze. Wystarczy, że kupisz nasze książki.